| rkbenjii's profileԻдÎաΙԽ KiдtkպдՈkՄԼ's Blo...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 18 Cheating Businessธุรกิจการส่งแมสเมจของผมกลับมาแล้ว!!
ขณะนี้ธุรกิจกำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด
มีผู้ใช้บริการประมาณ 20 ราย ต่อวิชา
ทำได้ยังงัยหน่ะเหรอ
ก็หาอะไรเพื่อใช้จดคำตอบของตัวเองเอาดื้อๆเลยในห้องสอบ
แล้วก็ออกมาส่งแมสเสจให้ลูกค้า... ง่ายๆแค่นี้
...จะดร็อปแล้วยังไม่วาย...
โดนอาจารย์ขโมยฝายาดมครับผม
555+
วันจันทร์,, นั่งข้างประตู,, เปิดฝายาดม,, ฝากระเด็นออกนอกห้อง
สอบไปจ้องฝาไป,, คนแล้วคนเล่า..อ.ที่เดินผ่านไป ไม่เหลียวแล
และแล้วอ.ผู้หญิงร่างใหญ่ผู้หนึ่ง(ชื่ออะไรก็ไม่รู้) ก็ก้มลงหยิบ
ผมเสี่ยงตายตะโกนออกไป "ขอโทษครับ!!!" ,, แล้วอ.ก็เดินหายลับตา เข้าไปห้องพักครู
ทำข้อสอบเสร็จรีบวิ่งไปห้องพักครู,, "อ.ครับเห็นฝายาดมสีทองตกอยู่ที่พื้นมั้ยครับ"
"ไม่เห็นนี่",, "อ้อ ผมเห็นอ.ท่านนึงหยิบขึ้นมา",, "ใครหละ เดี๋ยวอ.จะถามให้นะ"
"ครับ",, "กลับมาหลังพักเที่ยงนะ",, พักเที่ยงเสร็จ
"เอ่อ อ.ครับ...",, "เอ้อ!! อ.ลองถามดูแล้ว ไม่มีนะ"
เสียใจมาก...,, ผมเลยซื้อใหม่แม่งเลยครับผม...555+ July 17 สอบซัมแสนสุขสรรค์โหดเหี้ยมเจียมเนื้อเจียมตัว... ไม่เกี่ยววันนี้สอบซัมวันแรก ไม่มีเลขเลย ไม่ได้อ่านหนังสือ แต่ก็ทำได้
...ภูมิใจมาก
ออกแต่ความรู้รอบตัว แล้วที่มีให้เขียนวิเคราะห์ เบนก็ใส่ไปเลย อีโม การเมืองอะไร
สูตรเดียวกับลูกอีสาน ซึ่งไม่ได้อ่านเลย แต่ก็ได้ 10เต็มมาได้
...ภูมิใจอีกแล้ว
กำลังดูช่อง 18 เกี่ยวกับเรื่องผีในเกาะอังกฤษ น่ากลัว แต่เจ๋งสาดดด
...ภูมิใจ ...ไม่เกี่ยว
ขอโทดกอล์ฟที่ไม่ได้ส่งโพยอังกฤษให้ กูรู้สึกผิดจริงๆหว่ะ
ขอโทดเรื่องแมสเสจด้วย เบนตั้งใจส่งให้ทุกคน ไม่ได้ส่งผิด แต่ลืมลบนะ
啊星！！ 对不起你啦！！
별이야!! 미안해!! 예쁜//뚱뚱한 다우!! 미안해!! July 15 C'est la vie once again !! Part IV ...@Cha-amนี่หละชีวิต ยีสต์กลับมาที กูก็ไปเที่ยวเล่นกับมึงไม่เว้นวายวัน
แต่กูไม่เบื่อนะ ตราบใดที่มึงยังเลี้ยงกู...เยี่ยม(พูดเหมือนใครบางคน) และแล้วโครงการไปเที่ยวชะอำก็สำเร็จจนได้ ในเย็นวันศุกร์ที่6 ในขณะเพื่อนๆส่วนใหญ่ ไปทัศนศึกษากันที่ป้อมพระจุลฯ ไรวินท์ก็นอนอ้วนอยู่ที่บ้าน ก่อนจะแต่งตัวเอาของ ออกจากบ้านสามย่าน เพื่อมารอ ตัวหื้อ ตัดผม ...จะเรียกกูมาทำพร่อมึงเหรอ ...แต่ไม่เปนไร มึงเลี้ยงข้าวกู เสร็จก็เดินทางมาที่จุดนัดพบ ...ห้องประชาสัมพันธ์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กินข้าวเหนียวหมูปิ้ง กว่าจะได้เดินทางก็ 5 โมง นั่งรถเมล์ไปบ้านบิว ใช้เวลาไป 1ชม.ถ้วน... ถึงบ้านบิว รถยังไม่มา ข้ามไปกินแมคกันที่สยาม... ...(ดิโอลด์สยาม) กลับมาบ้านบิว รถมาพอดี ขึ้นรถไปพร้อมกับสารถี และพ่อแม่บิว นั่งรถไปข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาได้ซัก 10กิโล แวะปั้มและค้นพบว่า ...บิวลืมกล้องถ่ายรูปครับพี่น้อง ทำเพื่อนๆคับแค้นใจ บิวเสียใจมากจนเดินสดุดขาตัวเอง กลับขึ้นมาบนรถอีกที เราก็เริ่ม บรรเลงเพลงสมัย อาซิ้มอาอึ้มยังไม่อายที่จะใส่มินิสเกิร์ต ไปตลอดทาง ไม่นานต้องก็ถูกเสียงเหี้ยๆของพวกเรากล่อมให้หลับ และช่วงนี้นี่เองที่เป็นจุดที่ทำให้เกิดดาวรุ่งดวงใหม่ของเรา ......ป้าแมรี่ แคราย พร้อมกับท่า ชูนิ้วชี้อ้วนๆของเธอ และยักไหล่ทั้งสองข้าง พลางเล่นหน้าเล่นตาใส่อารมณ์ สุดฤทธิ์ ...............Listen....nnn..........into the song here in my heart. ก่อนถึงโรงแรม พ่อแม่บิวก็พาไปเลี้ยงอาหารมื้อดึก โรงแรมชื่อว่า แก่นจันทร์ บีช รีสอร์ท เล่าเรื่องผีกัน ขำกร้าก เพราะ ไอบิวกลัวมาก แล้วลงมาเดินเล่นชายหาดกัน มองไปในทะเล เห็นทุ่นลอยๆอยู่ คิดว่าคน .. ทุ่นหลอน กลับขึ้นมาที่โรงแรม กดลิฟท์ชั้น 3 ลิฟท์ช้ามาก เลยแซวว่าลิฟท์ค้างแน่.... และก็ค้างของจริง กดปุ่มเปิดประตู ประตูก็เปิดมาแค่ประตูด้านในเดียว เห็นแต่ท่อ และช่องลิฟท์ ตะโกนเรียกพนักงานมาช่วย ก็รอดขึ้นไปถึงห้องกันได้ .. ลิฟท์หลอน ไม่วายก็นั่งเล่าเรื่องผีต่อ หลอนกันไปตลอดทั้งคืน ตื่นเช้ามาลงกินอาหารเช้าโรงแรม แล้วก็ไปเดินเล่นกัน ผ่าน ถนน ร้านรวงต่างๆ ทะเล ชายหาด วัด สะพาน แม่น้ำ ป่าสน บ้านเรือน ร้านอาหารทะเล นักศึกษาธรรมศาสตร์มารับน้องกำลังร้องเพลงยูงทอง ก่อนจะถึงสะพานปลา เป็นระยะทางเกือบ 3กิโลถ้วน.. ไม่วาย เดินต่อไปตามสะพานปลา ร้อนมาก เดินไกลลึกลงไปสู่ทะเล สุดทาง ก็แอบหล่อกันไปหลายรูป (ได้ข่าวว่ากูหล่อสุด) เห็นพี่ๆรรมศาสตร์ร้องเพลงกัน เราก็ไม่ยอม ขอบูมกันไป 1 รอบ.. เดินกลับก็อีก 3กิโล เกือบตาย ขึ้นห้อง กูก็นั่งกดไอพอด มรรคเปิดเพลง พี่โอมเต้นลิปซิงค์ ต้องนั่งสังเกตการณ์ บิวลงไปดิ้นๆงอแงกับพื้นจะไปว่ายน้ำ แล้วบิวก็เริ่มเศร้า เพราะไม่มีใครพามันไปว่ายน้ำ แล้วพี่โอมก็เลยบอกว่า ไปเอากล้องแล้วกินข้าวก่อนแล้วค่อยไปว่ายน้ำนะน้อง ทำให้อาการบิวดีขึ้น ไม่รอช้ากลัวบิวร้องไห้ จึงไปเช่าจักรยานสี ตอ. คันสวยมา กูก็ละอายใจ อยู่บ้านนั่งแต่ลีมูซีน ขี่จักรยานไม่เป็น คนอื่นเค้ามีคนละคัน กูก็อาศัยผู้อาวุโสที่สุดซ้อนไป ด้วยเห็นว่ามันมี ปากห้อยๆ และจมูกโตๆมัยเป็นเครื่องป้องกัน น่าจะปลอดภัย แล้วเราก็ปั่นจักรยานไปอย่างโดดเด่น เพราะสีจักรยาน และใส่เสื้อสายไปทุกคนไปเอากล้องที่ท่ารถ และก็ไม่ลืมที่จะซื้อตั๋วขากลับ แล้วเราก็กลับมาหาไรกินกัน ไก่ย่างส้มตำ ยำ และปลาหมึกทอด... ที่มุขหน้าโรงแรม เพราะไม่มีตังค์กินข้าวโรงแรมนั่นเอง บิวกินไก่ด้วยนิ้ว 9 นิ้ว ในขณะที่คนอื่นใช้ช้อนส้อม ต้องแพ้อาการทะเล แล้วก็ขึ้นกลิ้งกันต่อบนห้อง แล้วบิวก็เริ่มงอแงเหมือนเด็ก เพราะไม่มีคนรักษาสัญญาที่จะพามันไปว่ายน้ำ ตาหน้าเศร้า และแล้วพี่โอมก็พาบิวไปส่ง แล้วก็ลงมา แล้วบิวก็ตามลงมาในไม่ช้า เพราะมันกลัว มันอยู่คนเดียวข้างบน (เน้นว่ากลางวันแสกๆยังกลัว) ก็เริ่มแผนการลากเพื่อนขึ้นไป ต้องกับมรรค เหมือนอยากจะไปด้วยเลยจะเอาพี่โอมขึ้นไป พี่โอมเลยบอกว่าเปนโรคแพ้คลอรีน(กระทันหัน ...ตามต้อลV9) แล้วพี่โอมก็หลับ พี่โอมตื่นมาพร้อมกับแป้งเต็มหน้า เข้ารูจมูกใหญ่ๆไปเต็ม ฝีมือมรรค ทุกคนตัดสินใจจะลงทะเล แต่บิวไม่ลง ด้วยสาเหตุที่ว่า อาจารย์ดำรงชีวิตทักว่าให้ระวังน้ำ แล้วพวกเราก็เล่น บานาน่า โบ้ทกันสนุกสนาน โดยมีบิวนั่งอยู่ริมชายหาด ผึ่งพุงอ่อยเหยื่อ อ่านขายหัวเราะ กับกอสสิป สตาร์ เล่น บานาน่า โบ๊ต รอบสุดท้าย ทุกคนกำลังตะโกนกันอย่างเมามัน เสียงหายไป 1 เสียง เสียงโซปราโนหายไป ... พี่โอมหันไปบอกมรรคว่าอยากสลับที่ แต่.... มรรค เจ้าของเสียงโซปราโน (และป้าแคราย) ได้อันตรทานหายไปแล้ว เล่นบอลในน้ำอยู่แป้บนึง ไม่เวิร์ค ซื้อว่าวมา ชักก็ไม่ขึ้น เอาให้พี่โอมเล่น เสือกขึ้น ... งอนป้าขายว่าวมาก ถ้าไม่ลดให้จะงอนกว่านี้ กลับๆๆๆ ขึ้นมาเล่นในสระว่ายน้ำ ... และแล้วน้องบิวก็ได้เล่นสระสมใจ บิวกลัวคำทำนายมรณะจัด ถึงขนาดที่ใครว่ายไปเกาะหลังมันไม่ได้ ต้องสลัดออก ความจริงเปิดเผยว่า ไอพี่โอมมันได้แพ้คลอรีน มันเสร่อไปงั้น ด้วยความคิดถึงตอนรับน้อง กูกะไอเชี่ยพี่โอมก็ขึ้นมาเต้นๆรอบสระ เล่นๆกันไปจนพนักงานขึ้นมาไล่ "สระปิดแล้วคะ" แล้วก็ลงมาดินข้าวร้านข้างๆโรงแรม แล้วก็ต้องรีบขึ้นมาดูเอเอฟ ไอมรรคยื่นตูดมาตดใส่หน้าไอพี่โอมสมน้ำหน้า ไม่นานกูก็หลับ ..... แล้วก็ตื่นมาเพราะบิวโทรศัพท์ จึงลงมานั่งที่เก้าอี้ริมทะเลที่ตอนเช้าจะต้องเสียตังค์ แต่ตอนดึกมันเปนของเรา ซื้อยากันยุงมาจุด นั่งคุย บิวคุยโทรศัพท์ นั่งให้ยุงกัดสักพักก็ขึ้นมาบนห้อง บิวยังโม้ไม่เลิก จนกระทั่งโดนเพื่อนประณาม จึงนอนกันได้ ตื่นสาย ไม่ได้กินข้าว อาบน้ำเก็บของ กินข้าวร้านคุณป้าซักอย่าง แล้วก็ไปขึ้นรถกลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้านป้าแครายไม่สนใจคนอื่น มองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วก็ร้องเพลงที่ไร้เสียงออกมาอย่างได้อารมณ์ คนแก่บ่นมาตลอดทางว่า มันจะหมดเวลาแล้ว... มาถึงปิ่นเกล้า ทุกคนก็แยกย้ายกลับบ้าน ...จบ...
**หมายเหตุ,, ไอเชี่ยพี่โอมบ้าเอเอฟขึ้นสมอง **หมายเหตุ,, ชุดนอนมรรคแต่ละชุดเซ็กซี่มาก **หมายเหตุ,, มรรคใส่กางเกงในตัวเดียวนอน **หมายเหตุ,, บิวแม่งบ้าดวง ขี้ป๊อด **หมายเหตุ,, ต้องเล่นบานาน่าโบ้ต เสียฟันไป 2 ซี่ **หมายเหตุ,, ฝีมือไอเหี้ยพี่โอม... **หมายเหตุ,, ป้าแคราย และท่าของเธอ ขอดูได้ที่ มรรค **หมายเหตุ,, Listen....nnn..........into the song here in my heart. July 03 ชีวิตหรูหราก่อนอื่น เพื่อนเบนกลับมาแล้วววววว......วว..ววว......ว....ว.
ผมยาวเชียวนะ .. ไม่เคยได้เหนกูผมยาวซักทีหละมึงเอ้ย กูเพิ่งตัดผมมาวันศุกร์
55+ วันเสาร์ไปกินเลี้ยงวันเกิดคุณเหล่าม่ามา (แม่ของคุณปู่)
วันนั้นไม่ได้กลับบ้านเพราะว่า ไปนอนที่ โรงแรม แชงกรีล่า มา
ตรงข้ามบ้านพิม คิดจะโทรเรียกพิมออกมาโบกมือ บ๊ายบาย เล่นกัน แต่เกรงใจกลัวหลับไปแล้ว
ตื่นมาก็ลงมากินบุฟเฟต์โรงแรม .....ชั่นไฮโซกว่าเธอ หย่ะ เขียว
ตอนนี้เริ่มวันอังคารที่ 3 ได้ 40นาที ตอนสว่างจะไม่ไป รร เพราะว่า จะไปศรีราชากับป๊า
ก็เลยลงมานั่งอัพสเปซ เพื่อนๆที่เข้ามา อย่าลืมไปดูรูป เพราะ อัพโหลดมาอย่างยากลำบากเพื่อเพื่อนๆกันเลยทีเดียว....
รัก
ป๊าม๊า
เพื่อนๆ
น้องๆ
______________________
|||||||||||||||||||||||||||||||
*PRINCECHARMINGFIONA*
**********************
||| ลูกแม่ |||
||| อาเฮียอาหมวย |||
||| อาตี๋อาแจ้ |||
||| อาม่าหลาน |||
||| พี่รหัสน้องรหัส ||| |
|
|
